ΚΕΝΤΡΟ BLOG: Νέο Εντατικό Τριήμερο στην Αίγινα Συντήρηση ή Α...

ΚΕΝΤΡΟ BLOG: Νέο Εντατικό Τριήμερο στην Αίγινα
  Συντήρηση ή Α...: Νέο Εντατικό Τριήμερο στην Αίγινα    Συντήρηση ή Αυτοβελτίωση! Για πρώτη φορά το ΚΕΑΣ οργανώνει ένα τριήμερο εντατικό πρόγραμμα που ...

Νέο Εντατικό Τριήμερο στην Αίγινα 
  Συντήρηση ή Αυτοβελτίωση!

Για πρώτη φορά το ΚΕΑΣ οργανώνει ένα τριήμερο εντατικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε ανθρώπους που είναι σε διαδικασία ανάρρωσης.

Δεν είναι απαραίτητο να έχουν τελειώσει το πρόγραμμα του ΚΕΝΤΡΟΥ, χρειάζεται όμως να είναι πλήρη αποχή και σε διαδικασία Αυτό-βελτίωσης.

7 – 10 Ιουνίου    2012           **  ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ  ΑΡΙΘΜΟΣ ΘΕΣΕΩΝ

Για όλες τις παραπάνω δράσεις η minimum συμμετοχή είναι 12 άτομα και ηmaximum 22 άτομα.

Το πρόγραμμα του τριημέρου θα γίνει σε ένα υπέροχο κτήμα στην Αίγινα στην Οικία Καραπάνου (πληροφορίες βλέπε: www.karapanou.com).   

Η οικονομική συμμετοχή είναι 200€ το άτομο και περιλαμβάνει 3 διανυκτερεύσεις & 3 γεύματα. 

Πληροφορίες για το Εντατικό πρόγραμμα και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να πάρετε στην γραμματεία του ΚΕΝΤΡΟΥ 210-9249225.

Μια ματιά στον καταναγκαστικό τζόγο.

¨Παίξε, παίξε, παίξε όλη την ζωή σου……. θα μπορούσες να πετάξεις τα λεφτά σου στον υπόνομο…….πρέπει να δεις την αλήθεια κατάματα, είσαι ερωτευμένος, και είσαι ερωτευμένος με μια μηχανή που αναβοσβήνει  τα λαμπάκια της, σου παίρνει τα λεφτά σου και σκοτώνει την ψυχή σου.¨ 

(Ένας εθισμένος στις μηχανές με τα φρουτάκια, 20 ετών, - παράθεση από Griffiths, 1993)

Όπως το αλκοόλ, ο τζόγος κατέχει σημαντική θέση στις εξαρτήσεις. Και αυτός, σαν το αλκοόλ έχει αποτελέσει μια αρκετά δημοφιλή πρακτική διασκέδασης για πολλούς ανθρώπους και κοινωνίες, η οποία όμως σε αρκετές περιπτώσεις ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, και καταλήγει στην υπερβολή, με αρκετές και σημαντικές ψυχολογικές, οικογενειακές, και κοινωνικές συνέπειες, τουλάχιστον. 

Όμως ο τζόγος, σε αντίθεση με το Αλκοόλ, κατείχε μέχρι σήμερα περιφερειακό ρόλο στα διάφορα μοντέλα των εθισμών, και είναι μόνο τα τελευταία χρόνια, με την εξάπλωση του στοιχηματισμού που έχουν αναγνωριστεί τα προβλήματα που προκαλεί σε αρκετούς ανθρώπους.

Υπαίτιο για αυτό, σύμφωνα με πολλούς ερευνητές, είναι η τάση της κοινωνίας να επικεντρώνεται σε πιο ¨επικίνδυνους¨ ή πιο ¨φανερούς¨, εθισμούς, όπως αυτός στο αλκοόλ, στην ηρωίνη, στην κοκαΐνη κ.λ.π.

Και όμως υπάρχει αρκετή προϊστορία στα τυχερά παιχνίδια.

Υπάρχουν αναφορές για αρκετούς Ρωμαίους αυτοκράτορες, με τον Αύγουστο, τον Καλιγούλα, τον Κλαύδιο, και τον Νέρωνα ανάμεσα τους, ότι ήταν εθισμένοι στον τζόγο.

Στη Αγγλία ο Ερρίκος ο 8^ος , νομοθέτησε την απαγόρευση της χαρτοπαιξίας στους ¨κοινούς ανθρώπους¨ , εκτός από την εποχή των Χριστουγέννων, και στην Ιταλία στις αρχές του 16 αιώνα απαγορεύτηκε ο τζόγος, χωρίς όμως αυτή η νομοθεσία να μπορέσει να εφαρμοστεί πρακτικά.

Ακόμα και Ρώσος συγγραφέας Ντοστογιέφσκι αναφέρεται πολύ συχνά σαν ο πιο ξακουστός καταναγκαστικός τζογαδόρος, μάλιστα στην μικρή νουβέλα του, τον Τζογαδόρο, μέσω του ήρωα του, του Αλεξέι Ίβάνοβιτς, μας δίνει ξεκάθαρες περιγραφές για το εμπειρία που βιώνει, κάποιος παθολογικός παίκτης της ρουλέτας.

Αυτό που όμως θα μας απασχολήσει στα επόμενα χρόνια είναι τα κριτήρια με βάση τα οποία κάποιος θεωρείται εξαρτημένος στον τζόγο, αφού τα όποια υπάρχουν μέχρι σήμερα (DSM-IV), θεωρούνται από πολλούς ξεπερασμένα και αμφισβητήσιμα. 

Βασικές Ικανότητες Γνωστικής θεραπείας για την παραμονή του εξαρτημένου σε ουσίες ασθενή στην θεραπεία.

Η διακοπή της θεραπείας σύμφωνα με αναφορές στην διεθνή βιβλιογραφία  συνδέεται με αρκετούς παράγοντες, στους οποίους ξεχωρίζουν:

·         Η θεραπευτική συμμαχία και,

·         Η σοβαρότητα της ψυχοπαθολογίας

Σημαντικά είναι τα ευρήματα από  έρευνες σχετικά με την σχέση της διαδικασίας  διακοπής της θεραπείας και των σταδίων της αλλαγής (Prohaska et al. 1993). Όταν εξετάστηκε η υπόθεση ότι το στάδιο της αλλαγής που βρίσκεται το άτομο συνδέεται και με την παραμονή του στην θεραπεία, τα ευρήματα παρείχαν πολύ χαμηλή υποστήριξη σε αυτήν την υπόθεση.

 Η γνωστική επινόηση  (cognitive conceptualization) των συνεδριών που αναβάλλονται και των διακοπών της θεραπείας.

Συγκεκριμένες καταστάσεις (π.χ., η χρήση των ουσιών) συνδέονται με αρκετές πιθανότητες για να αναβάλει κάποιος την συνεδρία του ή ακόμα και να την διακόψει. Αυτές οι καταστάσεις ενεργοποιούν συγκεκριμένα πιστεύω σχετικά με την θεραπεία ή τον θεραπευτή (π.χ., ¨Η θεραπεία δεν θα βοηθήσει ¨Ο θεραπευτής μου δεν με καταλαβαίνει.¨) και που εκδηλώνονται σαν αυτόματες σκέψεις (π.χ., ¨Δεν αξίζει τον κόπο¨ ή ¨Τι κόπανος¨).   Αυτές οι σκέψεις και πεποιθήσεις οδηγούν σε συναισθήματα και συμπεριφορές που συνδέονται με την διακοπή της θεραπείας.

 Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι συμπεριφορές που σχετίζονται με ακυρωμένες συνεδρίες και την διακοπή της θεραπείας, λειτουργούν με κυκλικό τρόπο. Συγκεκριμένα συναισθήματα (π.χ., απόγνωση, θυμός, ανησυχία, ενοχές), και συμπεριφορές (π.χ., χρήση ναρκωτικών, χαμένα ραντεβού) λειτουργούν σαν καταστάσεις που αυξάνουν την πιθανότητα για περαιτέρω χαμένα ραντεβού ή και διακοπή θεραπείας.

Ο Beckam (1992) αναφέρει ότι τα χαμένα ραντεβού στην αρχή της θεραπείας προέβλεπαν σε μεγάλο βαθμό διακοπή της θεραπείας που ακολουθούσε αργότερα. Είναι τυπικό, ειδικά στην θεραπεία εξαρτήσεων σε ανοιχτά πλαίσια (outpatient treatment), τα άτομα να γίνονται επιφυλακτικά, και να πιστεύουν ότι ¨Η θεραπεία δεν δουλεύει¨, ιδιαίτερα όταν βιώνουν ισχυρές επιθυμίες για χρήση, ή/και κάνουν μια υποτροπή. Οδηγούνται συνεπώς στο να ακυρώσουν ή να χάσουν μια συνεδρία. Αυτό οδηγεί σε συναισθήματα απάθειας, απογοήτευσης, ή/και ενοχών. Με την σειρά τους αυτά τα συναισθήματα οδηγούν και σε άλλες ακυρώσεις ή χαμένες συνεδρίες, μέχρις ότου ο φαύλος κύκλος αυτός οδηγήσει τελικά σε διακοπή της θεραπείας.

Καταστάσεις που συνδέονται με ακυρωμένες/χαμένες συνεδρίες και διακοπή.

Σε αυτές τις καταστάσεις περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ή χρήση του αλκοόλ ή άλλων ναρκωτικών, μεγάλες περίοδοι αποχής, νομικά προβλήματα, ιατρικά προβλήματα, ψυχολογικά προβλήματα, οικογενειακά ή προβλήματα σχέσεων, λογιστικά προβλήματα, και προβλήματα στην θεραπευτική σχέση. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι αυτά τα προβλήματα δεν οδηγούν αυτά καθαυτά σε ακύρωση συνεδριών ή διακοπή θεραπείας. Αντίθετα, ενεργοποιούν πιστεύω ή σκέψεις που αυτές οδηγούν σε συμπεριφορές όπως το να μην έρθει κάποιος στην προγραμματισμένη συνεδρία ή να διακόψει την θεραπεία του. Κάποιοι, διακόπτουν την θεραπεία όταν κάνουν χρήση, ενώ κάποιοι άλλοι την συνεχίζουν. Κάποιοι διακόπτουν όταν αντιμετωπίζουν νομικά, ψυχολογικά, ιατρικά ή προβλήματα σχέσεων, ενώ άλλοι διακόπτουν μόλις τα λύσουν (ιδιαίτερα αν έχουν ξεκινήσει την θεραπεία για να αποφύγουν τις αρνητικές συνέπειες αυτών των προβλημάτων).

Δημιουργία και διατήρηση συνεργατικής θεραπευτικής σχέσης με τους εξαρτημένους ασθενείς

Σίγουρα η πιο σημαντική στρατηγική για να μειωθούν οι διακοπές από την θεραπεία είναι το να αναπτυχθεί μια γνήσια, ζεστή σχέση ενσυναίσθησης και φροντίδας με τον εξαρτημένο ασθενή.  Ενώ αρκετοί θεραπευτές έχουν  την ικανότητα να δημιουργούν τέτοιες σχέσεις με τους ασθενείς , αυτές οι ικανότητες φαίνεται να χάνονται όταν δουλεύουν με εξαρτημένους ασθενείς. Υπάρχει η υπόθεση ότι η κούραση των θεραπευτών είναι αποτέλεσμα των αρνητικών πεποιθήσεων σχετικών με την αποτελεσματικότητα τους με τους εξαρτημένους ασθενείς. Π.χ.

·         Είναι ανώφελο, δεν θα αλλάξει ποτέ αυτός.

·         Η επιτυχία της προσπάθειας του είναι δικό μου επίτευγμα

Πολλοί θεραπευτές δεν συνειδητοποιούν τις αρνητικές τους αντιδράσεις στους εξαρτημένους στα ναρκωτικά ασθενείς. Η διαδικασία της συνεργασίας ξεκινά μόνο όταν αναγνωρίσουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα προς τους ασθενείς τους.

Είναι σημαντικό οι θεραπευτές να δουν ότι οι αρνητικές τους πεποιθήσεις μεγιστοποιούν (μεγεθύνουν) τα προβλήματα των ασθενών τους  να αυξάνουν τις πιθανότητες για διακοπή από την θεραπεία. Οι ασθενείς συχνά αναγνωρίζουν την απόγνωση των θεραπευτών τους, και η ανταπόκριση τους είναι να διακόψουν από την θεραπεία. Αυτό το γεγονός, πάλι με κυκλικό τρόπο, αυξάνει την απόγνωση των θεραπευτών. Ο Magnavita (1994) περιέγραψε τις διακοπές σαν ένα γεγονός που αποθαρρύνει τον θεραπευτή.

Η πλήρης αποχή είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για τους εξαρτημένους από το αλκοόλ και τα ναρκωτικά ασθενείς. Παρόλα αυτά οι θεραπευτές ενθαρρύνονται να συναντούν τους ασθενείς ¨εκεί που αυτοί βρίσκονται¨ στην διαδικασία να αλλάξουν. Αυτό μπορεί να γίνει με το να βοηθήσουν τους ασθενείς τους να μάθουν σημαντικά μαθήματα από κάθε επεισόδιο της χρήσης τους.  Για να το θέσουμε πιο απλά, οι θεραπευτές ενθαρρύνονται να δεχτούν το γεγονός ότι οι ασθενείς τους περιστασιακά ή και πιο συχνά, θα καταφεύγουν στην χρήση των ναρκωτικών. Οι θεραπευτές που προσπαθούν να πείσουν ή να κάνουν τους ασθενείς τους να αλλάξουν γνώμη και να απέχουν από τις ουσίες, είναι συχνά αναποτελεσματικοί.

Κλείνοντας υπενθυμίζουμε ότι η άρτια εκπαίδευση αλλά και η συνεχής εποπτεία στο γνωστικό μοντέλο είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλιστεί το γεγονός οι θεραπευτές να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικοί

Το ΚΕΑΣ στο πλαίσιο της ερευνητικής του δραστηριότητας ξεκινάει καινούργια μεγάλη έρευνα. Η έρευνα θα βασίζεται στις αρχές του Grounded Theory, και στοχεύουμε σε δείγμα που να ξεπερνά τα 50 άτομα τουλάχιστον. Αναζητούμε άτομα που βρίσκονται σε αποχή από τις ουσίες τουλάχιστον για 3 έτη, (δεν έχει σημασία να έχουν ακολουθήσει κάποιο ιδιαίτερο πρόγραμμα), τα οποία θα ήθελαν να συμμετάσχουν (ανώνυμα)  στην έρευνα μας, και να μας αφηγηθούν οι ίδιοι την εικόνα που έχουν για την χρήση τους και την εμπειρία τους.

Για πληροφορίες επικοινωνήστε με το 210 9249225 ζητώντας τον Αλέξανδρο Λάππα, υπεύθυνο έρευνας και εκπαίδευσης.

Εγώ σώζω ζωές! Εσύ τι δουλειά κάνεις;  

Με ρίζες που φτάνουν πίσω στο 1948 στην Μινεσότα των ΗΠΑ, ο σύμβουλος εξαρτημένων ανθρώπων δεν είναι ένα επάγγελμα σαν όλα τα άλλα. Δεν είναι μόνο ένα μέσον για να κάνεις καριέρα, αλλά είναι ταυτόχρονα και ένας τρόπος να κάνεις την διαφορά στις ζωές πολλών ανθρώπων και στην κοινωνία γενικότερα.

Τι περιλαμβάνει όμως η βασική εκπαίδευση ενός  θεραπευτή;

Οι 12 βασικές λειτουργίες του συμβούλου:

1. Επιλογή - Η διαδικασία κατά την οποία  ένας ασθενής χαρακτηρίζεται κατάλληλος και έτοιμος ώστε να προωθηθεί σε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα.  

2. Εισαγωγή- Τα διαδικαστικά που αφορούν στην αρχική αξιολόγηση για την εισαγωγή σε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα. 

3. Προσανατολισμός -  Η περιγραφή του προγράμματος στον ασθενή: 

• Γενική δομή και στόχοι του προγράμματος
• Επεξήγηση των κανονισμών συμπεριφοράς/ ασφάλειας που θα πρέπει να συμφωνηθούν με τον ασθενή και ενημέρωση ότι σε περίπτωση αθέτησης τους θα υπάρξει επαναπροσδιορισμός  της θεραπευτικής σχέσης
• Όταν πρόκειται για ανοικτό πρόγραμμα, ακριβή ενημέρωση για τις ώρες που προσφέρονται υπηρεσίες σε ασθενείς.
• Δικαιώματα του ασθενή. 

4. Αξιολόγηση - Οι διαδικασίες μέσα από τις οποίες ο σύμβουλος ή το σύστημα του προγράμματος  αναγνωρίζει και εκτιμά τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του ασθενή, τα προβλήματα και τις ανάγκες του ώστε να σχεδιάσει ατομικό θεραπευτικό πλάνο. 

5. Θεραπευτικό πλάνο - Η διαδικασία μέσα από την οποία ο ασθενής και ο σύμβουλος του:
• Αναγνωρίζουν και καταγράφουν με σειρά προτεραιότητας τα προβλήματα που χρειάζονται επίλυση
• Συμφωνούν για τους άμεσους αλλά και για τους μακροπρόθεσμους στόχους της θεραπείας
• Αποφασίζουν την πορεία της θεραπείας και τα μέσα που θα χρησιμοποιήσουν. 

6. Συμβουλευτική -  (Ατομική, Ομαδική, Οικογενειακή). Η πρακτική εξειδικευμένων πρακτικών που έχουν στόχο να βοηθήσουν το άτομο, την οικογένεια ή ακόμα και ομάδες να πετύχουν στόχους μέσα από:
• Εξερεύνησης του προβλήματος και των συνεπειών
• Εξέταση συμπεριφορών και συναισθημάτων
• Εξέταση εναλλακτικών τρόπων αντιμετώπισης  και
• Λήψη αποφάσεων και δράση 

7. Διαχείριση περιστατικών – Δραστηριότητες που  αξιοποιούν όλες τις διαθέσιμες υπηρεσίες, οργανισμούς, και ανθρώπους προκειμένου να βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί μέσα από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο δράσης. Μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις συμφωνημένης παράλληλης παρέμβασης. 

8. Διαχείριση κρίσεων – Υπηρεσίες που αντιμετωπίζουν έντονες κρίσεις που είναι σχετικές με ανάγκες του ασθενή που έχουν προκύψει από την κατάχρηση ψυχοτρόπων ουσιών.   

9. Εκπαίδευση του ασθενή – Παροχή πληροφοριών σε ατομικό επίπεδο ή και ομαδικό, για θέματα που αφορούν την εξάρτηση από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ καθώς και τις υπηρεσίες και πηγές υποστήριξης που είναι διαθέσιμες. 

10. Παραπομπή – Αναγνώριση αναγκών του ασθενή που δεν μπορούν να καλυφθούν από τον σύμβουλο ή την συγκεκριμένη υπηρεσία, και παροχή βοήθειας για την αναζήτηση και εύρεση υποστήριξης από υπηρεσίες πιο κατάλληλες γι’ αυτόν. 

11. Αναφορές και τήρηση αρχείου –  Καταγραφή και φύλαξη όλων των πληροφοριών που αφορούν στον ασθενή. Αυτό περιλαμβάνει όλα τα έντυπα  που έχουν συμπληρωθεί για το ασθενή καθώς και όλα τα τεστ και οι αξιολογήσεις που του έχουν γίνει, αναφορές των ατομικών συνεδριών, θεραπευτικό πλάνο, καταγραφή της πρόοδος του,  και γενικά όλα τα στοιχεία που αφορούν στην θεραπεία του συνολικά.  

12. Συσκέψεις με άλλους επαγγελματίες που αφορούν στις υπηρεσίες που παρέχονται στο ασθενή από το συγκεκριμένο πρόγραμμα – σχέσεις με συναδέλφους επαγγελματίες από την ίδια υπηρεσία ή και από άλλη προκειμένου να εξασφαλιστεί η υψηλότερη δυνατόν ποιότητα παροχής υπηρεσιών στον ασθενή.

 Για όποιον ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες ή για συμμετοχή στο προσεχές εκπαιδευτικό πρόγραμμα (2012 – 2014) καλέστε στο 210 92490225 για να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας.