H Ηθική θεωρία για τον αλκοολισμό. Ο εθισμός σαν αμαρτία!
Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία η κατάχρηση
του αλκοόλ είναι (σκόπιμα) επιλεγμένη συμπεριφορά, στην καλύτερη περίπτωση θεωρείται σαν ανευθυνότητα,
και στην χειρότερη διαβολική. (Αρκετές φορές έχουμε ακούσει για περιπτώσεις εξαρτημένων που τους πήγαν για εξορκισμό!!!!!!)
Επειδή
λοιπόν είναι ελεύθερα επιλεγμένη συμπεριφορά και ηθικά λάθος, ο λογικός τρόπος
αντιμετώπισης του εθισμένου αλκοολικού ή ναρκομανή είναι η τιμωρία/σωφρονισμός.
Τα ατού
αυτής της θεωρίας (αν υπάρχει κανένα) είναι ότι είναι πολύ απλή και ξεκάθαρη. Δεν χρειάζεται και πολύ ανάλυση αυτή η θεωρία και βεβαίως η λύση που προτείνει είναι απλή. Η τιμωρία.
Υπάρχουν
τουλάχιστον τρία σοβαρά μειονεκτήματα αυτής της θεωρίας.
Πρώτον: η επιστήμη προτείνει ότι ο εθισμός είναι οτιδήποτε
εκτός από ένα απλό φαινόμενο. Είναι πολυπαραγοντικό και εμπεριέχει φαρμακολογικούς, βιολογικούς, ψυχολογικούς, και κοινωνικούς παράγοντες.
Δεύτερον: Δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο ότι ο
εθισμός είναι μια ελεύθερη επιλογή. Οι συμπεριφοριστές π.χ. εμφανίζουν
το κοινωνικό περιβάλλον σαν πολύ σημαντικό παράγοντα και επιρροή για την
εμφάνιση του προβλήματος.
Τρίτον: Η ψυχολογία αλλά και ιστορία έχει δείξει ότι
η τιμωρία είναι αναποτελεσματικός τρόπος για να μάθει και να
συμμορφωθεί κάποιος. Επίσης ο μηχανισμός εφαρμογής και επιβολής του νόμου, στην
πορεία της άσκησης εξουσίας, έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι είχε, χωρίς να το
είχε υπολογίσει, σαν αποτέλεσμα την εξάπλωση και ώθηση της παρανομίας,
του λαθρεμπορίου και παράνομης διακίνησης των ουσιών, καθώς και μεγάλο κόστος
στους κρατικούς μηχανισμούς ( δικαστήρια, φυλακές, κ.λ.π.) προκειμένου να
αντιμετωπιστεί το φαινόμενο, εις βάρος των φορολογουμένων.
